Vaak is het zo dat hondjes op hun baasjes lijken. Of andersom. Nou, ik denk dat je in mijn geval wel een zelfde vergelijking kan maken met mijn leerlingen. Ik, als juf, heb best wat overeenkomsten met mijn leerlingen. Eigenlijk heb ik best wel iets van een autist. Als er iets anders gaat dan ik gewend ben, kan ik volledig uit mijn dak gaan. Zo ben ik behoorlijk merkvast. Gebruik al jaren hetzelfde merk tandpasta, shampoo, waspoeder. Probeer mij ook niet een ander merk aan te smeren, want dat lukt je niet. Zeker niet in één keer. Aan nieuwe dingen moet ik geleidelijk kunnen wennen. Als mijn vaste avonden voor sporten komen te vervallen omdat er andere dingen voor in de plaats komen, moet ik weer nieuwe vaste avonden hebben. Schoonmaken doe ik op een vaste dag, benen ontharen idem dito.  Hetzelfde heb ik met nieuwe mensen om me heen. Een nieuwe collega? Ronduit een ramp. Hou mij maar even op een afstand, want een eerste indruk is niet opnieuw te maken. Zeker niet bij mij. Ik heb mijn oordeel over mensen snel klaar. Erg snel. En vaak is mijn mening niet erg genuanceerd. Nieuw is eng, en dus is de nieuwe collega al snel stom.

Over het algemeen is er best goed te leven met deze "afwijking". Vanavond ging ik toch weer even lichtelijk uit mijn dak. Ik wil namelijk op maandagavond sporten bij de vaste juf. En niet bij een invalster. Invallers zijn uiteraard bij voorbaat al stom. Zeker als dat onverwacht komt. Net als mijn leerlingen, wil ik van tevoren weten dat er iemand anders zal verschijnen. Dan kan ik daar namelijk rekening mee houden. Toen ik vanavond de invalster naar boven zag huppelen, heb ik serieus overwogen om rechtsomkeert te maken en naar huis te gaan. Tegen beter weten in heb ik toch meegesport. Ik heb mezelf proberen af te sluiten voor de boze buitenwereld, en probeerde vooral geen oogcontact te zoeken. Oogcontact betekent namelijk aandacht van deze juf. En aandacht kan ik van haar niet hebben. Dan krijg ik namelijk de neiging om haar heel hard te gaan slaan, of uit te schelden. En dat kan je natuurlijk niet maken. Vanavond voelde ik weer even het gevoel dat mijn leerlingen af en toe hebben. Ik ga ze dus morgen alvast goed voorbereiden op mijn invalster voor donderdag en vrijdag…

Maandagochtend, de rekenles….Ik staar wat voor me uit en geniet van mijn nieuwe klas. Heerlijke stilte, gekras van potloden en….het geluid van een inkomend smsje. Vergeten het geluid van mijn telefoon uit te zetten…Ik lees het smsje en kijk met een grote glimlach op mijn gezicht weer terug de klas in. Tien paar ogen kijken mij aan, en degene met de grootste mond durft te zeggen: "Dat was een smsje van je vriendje he, juf!" Ik vrees dat ik enigszins kleur, wat een teken is voor de andere kinderen om hem bij te vallen. "Ja, ja, dat is (en noemen de naam van ex)". "Nee joh", roept een ander, "die heeft ze toch laatst gedumpt!". Er ontstaat een vermakelijke discussie over mijn oude en mijn nieuwe liefde, en dan willen ze toch wel even weten hoe mijn nieuwe liefde dan wel heet, en wat hij doet. Verantwoording afleggen aan mijn vader is er niets bij…Dus na ze wat informatie te hebben gegeven komt er een tevreden rust terug in de klas. Maar dan moet er nog een laatste vraag volgen. "Zeg juf, je vriendje gaat toch wel mee op kamp he?"

Dus lief, we hadden het er al even over vanavond….Maar eh…de kinderen willen weten of je meegaat op kamp!

Je kent het wel. Al een tijdje single en niet op zoek. Het leven is zo’n feest als je er in je eentje doorheen wandelt. Natuurlijk mis je niks, want je bent dol op je vrijheid, ha! Je gaat alleen naar de bios, neemt een boek mee en gaat uit eten, en je roept overal dat je zo heerlijk gelukkig bent omdat je geen rekening hoeft te houden met een ander. Maar dan…ga je op een prachtige zondagmiddag naar het strand. Uiteraard ben je niet de enige die dat bedenkt, en loop je in colonne over het strand. Al gauw begin je je een beetje te ergeren, want waar je ook kijkt, lopen stelletjes. Hand in hand, in het meest gunstige geval. Liggend in de duinen als het tegenzit. Je loopt knarsentandend door, want alleen zijn is leuk. Die stelletjes gaan alleen maar naar het strand omdat ze, als ze de hele dag binnen zitten, ruzie krijgen. En uiteraard om aan de zielige single te laten zien dat het leven zo veel leuker is met z’n tweeën.

Enkele maanden later…lopend over het strand, hand in hand, helemaal verliefd. Geen oog voor de wereld om je heen, en eigenlijk niets liever willen dan de ander stevig vasthouden. Stralend elkaar aan kijken. En al lopend over het strand terug denken aan de tijd dat je daar liep als single, toen je je zo ergerde aan stelletjes….Je kijkt de ander aan…en zegt:"had jij ook zo’n hekel aan kleffe stelletjes?"

Het is echt wel weer even heel erg bijkomen na een flinke griep. De hele dag loop ik te gapen en heb ik moeite mijn ogen open te houden. ‘s Nachts word ik nog om de paar uur wakker met een droge keel. En dan daarnaast ook nog eens 4x willen sporten, meer gaan werken, en een nieuwe liefde onderhouden. Allemaal even leuk, maar…….ik ben zo moe!! Vanavond kies ik voor mezelf. Genoeg makkelijk eten in huis (stoommaaltijd, verse pizza of maaltijdsalade), fijne boeken liggen klaar, en ik hoop dat er nog een domme serie op tv is. Dit in combinatie met een hete douche, pyjama, en een flinke hoeveelheid Ben & Jerry’s klinkt op dit moment als muziek in mijn oren. Vanavond is mijn avond en morgen hoop ik weer een flink stuk fitter te zijn! Is de zomer al in zicht?

beter laat dan nooit, en in plaats van kaartjes….

Gelukkig doe ik een leuke sport. Gezellige mensen, veel mannen ook. Die zijn tenminste niet zo gecompliceerd. Je trekt een broek en shirtje aan en je bent klaar om te gaan. Niemand die let op je outfit. Geen dom geklets, maar sterke verhalen over te veel bier, en versierde vrouwen. Maar ja…in de kleedkamer kom je natuurlijk ook de nodige andere sportschoolbezoekers tegen. Zo ook de huppeltrutjes.

Het huppeltrutje verschijnt altijd in tweetallen. Alleen durven ze tenslotte niet gezien te worden, stel je voor dat anderen denken dat ze geen vrienden hebben. Het huppeltrutje gaat ook tijdens het sporten onberispelijk gekleed. Geen haartje zit verkeerd, en de outfitjes zijn met alle zorgvuldigheid bij elkaar gezocht. Eigenlijk houdt het huppeltrutje helemaal niet van sporten, maar ja het staat zo fijn om te zeggen dat je het gedaan hebt. In de kleedkamer praten de huppeltrutjes over de huppelvriendjes (liefst met een naam als Diederik-Jan), en andere bevriende huppeltrutjes. Niet dat ze daar erg complimenteus over zijn hoor. Nee het gaat dan natuurlijk over hoe zij er uit zag, en dat zij toch zeker 2 kilo is aangekomen. Echt gesprekken op niveau, die voor niet-huppeltrutjes nauwelijks te volgen zijn. De huppeltrutjes volgen lessen als body steps of poweryoga. Hoewel de kans dan voor sommige huppeltrutjes nog te groot is dat ze gaan zweten of zoiets smerigs. Dus trekken ze eens aan een apparaat, en doen een paar stappen op de loopband. Al babbelend met elkaar zie je ze kijken naar ons vieze, zwetende, niet-modebewuste rpm-ers. Dat zouden zij nou nooit doen. Is toch zeker geen gezicht zo’n rood en bezweet hoofd?

Als ik helemaal hyper, stinkend, bezweet en met een rood hoofd weer in de kleedkamer kom, hoor ik de huppeltrutjes tegen elkaar zeggen: "wat hebben we weer fijn gesport, dat zouden we nou echt vaker moeten doen he"…Ik vraag me af wie er écht met een voldaan gevoel naar huis gaat: de huppeltrutjes, of ik…

Japie is mijn nieuwe huisgenoot. Vrijdag opgehaald, helemaal in Oldenzaal, daar zat meneer namelijk in een knaagdierenopvang . Ik had een foto van hem gezien, en vond hem zo leuk dat een ritje naar Oldenzaal geen enkel probleem was. Het is een schatje. Na een aantal dagen erg moeten wennen, laat hij zich vanavond wat meer zien. In eerste instantie verstopte hij zich onder het hooi als ik in de buurt van het hok kwam, maar ik heb vanavond heel lang naast hem gezeten op de bank, en hij ging eten, drinken, zich wassen, en zat me zelfs nieuwsgierig aan te kijken. Japie is dol op witlof en appeltjes, dus ik denk dat we wel vriendjes gaan worden! Gezellig hoor, weer een beestje in huis. Als hij helemaal gewend is gaan we een fotosessie houden, dus foto’s volgen!!

daar is ‘ie dan….

Beste Sinterklaas,

Vandaag heb ik weer even goed mijn best gedaan met winkelen. Ik kocht een mooie plant, een pot voor de plant, een lampje, kaarsen, een tijdschriftenbak, een bijzettafeltje, fotolijstjes en nog veel meer… Om te voorkomen dat ik failliet ga aan dit soort dingen, ik heb nog wel wat wensen, heb ik een verlanglijstje gemaakt, en daar staat het volgende op:

• Fietsschoenen
• Een LCD tv
• Een nieuwe laptop
• Een kledingkast
• Een ligbad!!! (of een complete badkamer make over)
• Nog een bijzettafeltje
• Iemand die mijn fotolijstjes recht komt hangen
• Een paar leuke lampen
• Iemand die die leuke lampen voor me ophangt
• Een nachtkastje
• Een grote, sterke plant die weinig water nodig heeft
• Gordijnen
• Een racefiets
• Paar mooie schilderijen

Zou u mij een beetje kunnen helpen? Alvast bedankt!!

P.S. Helpt het als ik zeg dat ik een enorme hekel heb aan Kerst?

Tja, er zijn van die dagen dat je eens wat anders aan wil trekken dan je lekker zittende, afgetrapte sneakers. Die geweldige laarzen bijvoorbeeld, met superhoge hakken. Gewoon, omdat je weet hoe mooi ze staan. Gisteren ook weer. Alleen toen ging ik de fout in. Door ermee te gaan winkelen….Ok, ik weet het, ze staan mooi. Maar als je aan iemands gezicht kan aflezen dat er net iets te lang gewinkeld is, dan heeft het effect van je mooie laarzen totaal geen zin. Heerlijk om dan thuis te komen en ze uit te trekken…Nu zit ik alleen met een dilemma. Vanavond als ik de kroeg in ga….Sneakers of laarzen? Ik weet op voorhand dat het met laarzen een pijnlijke avond wordt, maar ja….ze staan zo mooi! Als ik de laarzen aantrek, dan heb ik morgen geen kater, want dan wil ik op tijd naar huis. Als ik de sneakers aantrek, dan weet ik dat ik de hele avond spijt heb, vooral als ik andere vrouwen op hakken zie lopen. Aan de andere kant…aan het einde van de avond lach ik iedereen uit, en stel nou dat ik een lekke band krijg en naar huis moet lopen? Pfff, wat een dilemma. Best ingewikkeld hoor, een vrouw zijn…